Sieraden Zeeland

Alleen welgestelden en mensen aan de rand van de maatschappij konden zich dure juwelen veroorloven. Dit veranderde in de loop der jaren, toen de massaproductie van kleine juwelen de effectieve productie van meer betaalbare juwelen stimuleerde. Hoewel er nog steeds juwelen werden geproduceerd, waren deze van een mindere kwaliteit, vergeleken met de vroegere high-end trends.

De 19e eeuw, in Noord-Amerika, zou worden gecrediteerd met de popularisering van sieraden. Van het jaar 1850 tot 1890 was Noord-Amerika het centrum van de juwelenhandel. De combinatie van goedkopere produktiemiddelen voor massaproduktie, en de steeds wijder verbreide patronen van in massa geproduceerde sieraden maakten een nieuwe gouden eeuw in de juwelenindustrie mogelijk. De 19e eeuwse juwelenindustrie werd gekenmerkt door het gebruik van kleinere en meer gevarieerde juwelen, die werden gemaakt van een veel breder scala van hoogwaardige metalen. Het gebruik van goud in juwelen nam nog toe door het gebruik van goedkoper goud (geelgoud), en de traditionele kleuring van goud met een verscheidenheid van kleurstoffen. In massa geproduceerde juwelen pasten in verschillende sociale lagen: van de arbeidersklasse, via de middenklasse, tot de weinige elite.

In Europa en de Verenigde Staten groeide de populariteit van sieraden, net als die van kleding, aan het eind van de 19e eeuw in een veel hoger tempo. De toenemende betaalbaarheid van traditionele massa-geproduceerde sieraden, samen met de nieuw ontwikkeldeodyelmage industrieën van de Verenigde Staten, maakten de juwelenindustrie in Europa tot een industrie die constant in beweging was. Het toenemende ondernemerschap en de daaruit voortvloeiende stijging van de kapitaaluitgaven betekenden ook een vitale stimulans voor de economie. De marketing van juwelen groeide met de komst van radio en televisie. Juwelen waren een van de eerste artikelen die in commerciële etablissementen werden uitgestald — het eerste commerciële juweel dat ooit werd geregistreerd was dat van de diamanten armband van koningin Victoria in 1836. In die vroege periode waren juwelierszaken casino’s, en de toename van het toerisme in Europa in de tweede helft van de twintigste eeuw heeft ze tot pronkstukken gemaakt — juwelen uit de andere delen van de wereld werden bijna verplichte kost voor Europese reisleiders.

Sinds 1990 beschouwen steeds meer mensen persoonlijke versieringen als een geschikt en noodzakelijk middel voor zelfexpressie. Het is een manier om de eigen sociale klasse te erkennen en de eigen culturele diversiteit te tonen. De meeste van de nieuwe populaire trends betreffen goudversieringen met een verscheidenheid aan edelstenen: diamanten, robijnen, saffieren, enz. De meest klassieke kleuren in deze stijl zijn rood en geel, maar in rustiger tijden worden ook wit, blauw en roze gebruikt. Deze zeer decoratieve stijlen zijn verkrijgbaar in wit en geel goud, en nog meer in zilver. De populaire ontwerpen neigen iets naar de lichtere kant, waarbij rood en blauw de boventoon voeren, terwijl lichter blauw en wit vaak als achtergrond worden gebruikt. Aan de andere kant worden ook slippers, turkoois armbanden, zijden sjaals — behalve enkelbanden — in deze stijl aangeboden.

Al deze nieuwe stijlen, combinaties en historische heropvoeringen wenden zich opnieuw tot het verleden om de nadruk van de moderne man op praktisch nut te versterken. In de periode tussen 1890 en 1940 heeft zich in Noord-Amerika de investeringspraktijk ontwikkeld die nu in de moderne tijd wordt toegepast.